کابل پرس: خبری، تحليلی و انتقادی | Kabul Press

نیروهای امنیتی با استفاده از دنده های چوبی مشتریان کابل بانک را متفرق ساخت

2010-09-08T18:14:21Z

نیروهای امنیتی افغان امروز با استفاده از دنده های چوبی بر مشتریانی که برای کشیدن پول پس انداز شان دریکی از نماینده گی های کابل بانک صف بسته بودند، حمله کردند. شماری از افسران امنیت ملی افغانستان به خاطر تامین کنترول بیش از دوصد نفر که در بیرون یکی از نماینده گی های کابل بانک پول شان را مطالبه می کردند، متفرق نمودند. آنها در آستانهء عید سعید فطر به پول شان ضرورت داشتند. بانک مرکزی افغانستان روز دوشنبه حکم کرد که دارای های دو سهم دار قبلی کابل بانک شیرخان فرنود و خلیل الله فیروزی را (...) - از رسانه های دیگر

افغانستان/بین المللی: رئيس جمهوری آمريكا و دبيركل ناتو : كرزاي بايد فساد مالي در افغانستان را ريشه كن كند

saber — 2010-09-08T17:18:10Z

افغانستان/بین المللی

باراك اوباما رئيس جمهور آمريكا و آندرس فوگ راسموسن دبير كل ناتو، در ديدار شب گذشته خود، در کاخ سفید واشنگتن، بر لزوم ائتلاف نظامی میان خود برای مبارزه با چالش های مشترک تأکید کردند.

Reuters

نتايج نهايي كنكور سراسري 89 دقايقي پيش اعلام شد

2010-09-08T17:07:16Z

خبرگزاري فارس: معاون سازمان سنجش آموزش كشور گفت: نتايج نهايي كنكور سراسري سال 1389 اعلام شد. - ایران

ویدئو - گزارش 20:30 از مشکلات آب شرب روستایی در شاهرود

2010-09-08T17:07:12Z

شب گذشته بخش خبر 20:30 گزارشی از مشکلات و آلودگی آب شرب روستایی در شاهرود پخش کرد.

گزارش - آخرين پناهگاه حيات‌وحش قله دماوند در خطر تخریب

> مردمک — 2010-09-08T17:07:12Z

مردمک -

با احداث یک جاده خاکی در ارتفاعات بالای قله دماوند، آخرین پناهگاه حیات وحش در این منطقه مورد تعرض شرکت‌های راه‌سازی قرار گرفته است.

به گزارش ایلنا، یک کارشناس محیط‌زیستی خبر داد که با احداث یک جاده خاکی در ارتفاعات بالای دماوند آخرین بقايای حیات‌وحش در کوه دماوند در حال نابود شدن است.

بر اساس اين گزارش، پناهگاه سيمرغ در جبهه غربی دماوند، آخرین پناهگاه حیات‌وحش در کوه دماوند محسوب می‌شود که با اين اقدامات در معرض نابودی قرار گرفته است.

حسین عبیری گلپایگانی، کارشناس محيط زيست، در گفت‌وگو با ایلنا، گفت که احداث این جاده خاکی باعث تخریب چند یخچال شده است.

عبیری گلپایگانی گفت که هدف از احداث این جاده خاکی، عبور راحت قاطرها از بارگاه سوم به پناهگاه سیمرغ است.

از سوی ديگر خبرگزاری ايسنا نيز در همين زمينه خبر داد که کارگران راه‌سازی، با بیل و کلنگ به جان یخچال‌های قله‌ی دماوند در ارتفاع چهارهزار متری افتاده‌اند.

جلال مؤمنی، فعال محیط زیست در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به آغاز عملیات راه‌سازی در ارتفاع چهارهزار متری دماوند گفت: این اقدام توسط فردی که سال 1372 پناهگاهی را در دماوند ساخت، انجام شده است و به‌نظر می‌رسد، اهداف اقتصادی پشت این اقدام باشد.

به گفته آقای مؤمنی عملیات ساخت این جاده در بارگاه سوم از یکشنبه گذشته آغاز شده است. وی گفت: با پی‌گیری‌هایی که از طریق شورای شهر و محیط زیست استان داشتیم متوجه شدیم، این کار بدون مجوز در حال انجام است.

به گفته وی، مسیری که اکنون جاده در آن ساخته می‌شود، بهترین نقطه برای شکار و چرای احشام وحشی به‌شمار می‌رود. آقای مومنی اعتقاد دارد که احداث اين مسير خاکی، ابهت و جلال کوه دماوند را از بین خواهد برد.

به گفته وی با ساخت این مسیر جدید، کوه‌نوردان به‌راحتی می‌توانند با ماشین قله را فتح کنند.

اين فعال محيط زيست، انباشت زباله را، تهديد ديگری برای محيط زيست اطراف قله دماوند دانست که با احداث اين راه خاکی، افزایش خواهد يافت.

واکنش کوهنوردان به تخريب محيط زيست دماوند

همچنين به دنبال انتشار اخبار احداث جاده خاکی در اطراف پناهگاه سيمرغ و تخريب های محيط زيستی در منطقه کوه دماوند، جامعه‌ی کوه‌نوردان استان فارس و تشکل غیردولتی «کانون سبز فارس» با انتشار بیانیه‌ای، ساخت اين جاده را محکوم کرده و خواستار توقف این پروژه شدند.

«کانون سبز فارس» و جامعه کوه‌نوردان فارس در بخشی از این بیانیه نوشته‌اند: کانون سبز فارس و جامعه‌ی کوهنوردان استان فارس از مجریان طرح شوم جاده‌کشی «گوسفندسرا» و «قرارگاه دماوند» درخواست می‌کند، نسبت به توقف روند تخریب اقدام کنند، به تمنای مردم کشور در این خصوص احترام بگذارند و به این مهم نیز توجه کنند که دماوند هویت ملی، تاریخی و طبیعی سرزمین کهن ایران است و مردم نسبت به رعایت احترام به آن و حفظ منابع دماوند ارزش بسیاری قائل‌اند.

پیش‌تر عباس محمدی، رئیس انجمن کوه‌نوردان ايران گفته بود که عمليات ساخت جاده در کوه دماوند متوقف شده و فدراسيون کوه‌نوردی ايران از مسئولان راه خواسته است که اين راه را با زنجير مسدود کنند.

رئیس انجمن کوه‌نوردان ایران درباره‌ی این‌که آیا توقف جاده‌سازی در کوه دماوند، مقطعی است، گفته بود: ما در آن نشست از شورای شهر رینه شنیدیم، ساخت جاده متوقف شده و رئیس اداره‌ میحط زیست شمیران نیز موضوع را پی‌گیری کرده است و در این نشست گفت که دستور توقف و حتا حکم جلب را برای بعضی عوامل در صورت ادامه‌ این طرح گرفته‌اند.

اما به اعتقاد جواد نظام‌دوست، مربی کوه‌نوردی و عضو انجمن کوه‌نوردان ایران، ساخت جاده در کوه دماوند، مقدمات اجرای پروژه‌ چندمیلیاردی گردشگری و ورزشی در آن منطقه است.

آقای نظام‌دوست، با مقايسه وضعیت قله‌های مشابه دماوند در دنیا، گفت: قله‌هایی مانند فوجی‌یاما در ژاپن علاوه بر این‌که در جذب گردشگر موفق بوده‌اند، دو برابر قله‌ دماوند حفاظت شده‌اند. ما پنج‌سال تلاش کردیم تا این قله را توسط سازمان‌های مرتبط مانند میراث فرهنگی و گردشگری و محیط زیست به‌عنوان اثر طبیعی ملی ثبت کنیم؛ ولی به نظر می‌رسد، این اتفاق فقط روی کاغذ افتاده است.

به ادعای اين کوهنورد، استانداری مازندران تصمیم دارد، در آینده در آن منطقه، پیست اسکی برف و چمن ایجاد و ویلاسازی کنند تا گردشگران را از این طریق جذب کنند و این گردشگران با وسایل نقلیه‌ شخصی خود تا ارتفاع سه‌هزار متری راحت بیایند.

عباس محمدی، رئيس انجمن کوهنوردان ايران، نيز با تاييد سخنان اين کوهنورد، گفت که در صورت احداث اين جاده، طرح های ديگری مثل ایجاد پیست اسکی، تله‌کابین و ساخت هتل در کوه دماوند نيز اجرا خواهد شد.

به گفته آقای نظام‌دوست، زمانی کوه‌نوردان، آب پای قله‌ دماوند را برای نوشیدن استفاده می‌کردند؛ اما اکنون این آب حتا در ارتفاع بالا هم قابل نوشیدن نیست. شرکت‌هایی که از آب معدنی این قله بهره‌برداری می‌کنند، در حال از بین بردن این کوه هستند.

این مربی کوه‌نوردی گفت که کوه‌نوردان زیادی برای جلوگیری از ساخت جاده و حرکت‌های تخریبی در کوه دماوند فعالیت می‌کنند؛ ولی چون ارتباط زیادی با مسئولان دولتی ندارند، فریادشان به گوش کسی نمی‌رسد.

به اعتقاد آقای نظام‌دوست دیگر هیچ جای سالمی در کوه دماوند باقی نمانده و این کوه به تاراج رفته است.

شناسنامه بن لادن

رزاق مأمون — 2010-09-08T16:35:00Z

کتب و آثار زیادی درباره شناسنامه بن لادن در سطح دنیا منتشر شده است. سجایا و خصلت های بن لادن از زوایای خصوصی نیزتعریف شده است. خانم کارمن، همسر برادر بزرگ اسامه درباره وی چنین می نویسد:

اسامه بن لادن برادر کوچک شوهر من – یسلام- است. یکی از چندین برادر که او را هنگامی که درعربستان زندگی می کردم، دورادور می شناختم. درآن زمان اسامه بسیار جوان بود؛ اما همواره به نظر می رسید بردیگران احاطه خاصی دارد. او قد بلند داشت. مستبد بود وزهد وتقوای شدید او هراس انگیز بود؛ حتی برای آن دسته از اعضای فامیل که خود پایبند اصول مذهبی بودند.

اسامه علیه خاندان سلطنتی عربستان شورید وبیانیه هایی در باب فساد و رشوه خواری آن ها ووابسته گی عمیق شان به امریکا صادر کرد و سرانجام در پی این اقدامات، خاندان سلطنتی او را از کشور راند.

بانو کارمن به نقل از شوهرش یاد آور می شودکه اسامه اگرچه درتبعید ( افغانستان) به سر می برد، اما اعضای افراطی خاندان سلطنتی درعربستان از وی همچنان حمایت می کردند. اسامه دلیر وافراطی بود ودرعین حال عضو خانواده ثروتمند وبا نفوذ محسوب می شد که بزرگترین و قدرتمند ترین شرکت ساختمانی عربستان را اداره می کرد. من افکار ونظریات افراطی او را به خوبی می شناختم. مطمئن بودم که او توان ایجاد هر فاجعه ای را دارد. بنا براین، وقتی در نهم سپتامبر 2001خبر مرگ مبارز افغان، احمدشاه مسعود را درتلویزیون دیدم، شک نداشتم که کار اسامه است. با شنیدن این خبر، نا خود آگاه به سوی تلویزیون رفتم و با احساسی از غم و درد گفتم: کار اسامه است. او دارد آماده می شود تا فاجعه ای عظیم به بار آورد.

دوستی در اتاق نشسته بود و با تمسخر گفت:

کارمن! تو بی خودی ذهنت را درگیرمی کنی!

اما من واقعیت را می دانستم. ای کاش اشتباه می کردم.

عروس خانواده بن لادن می نویسد: « شیخ محمد بن لادن24 پسر و 29 دختر داشت. شیخ محمد از همه جهت یک شیخ واقعی بود. جالب آن که او درکشور همسایه عربستان، یعنی یمن، دیده به جهان گشوده بود. با آن که خواندن ونوشتن نمی دانست، موفق ابتدا شرکت کوچکی راه اندازی کند وسال ها بعد، تبدیل به یکی از بزرگ ترین شرکت های ساختمانی درخاور میانه شد. او پیش از سقوط هواپیما و مرگش درسال1967 در پنجاه نه سالگی، به یکی از ثروتمند ترین مردان جهان تبدیل شد. شیخ محمد زنان پیر خود را طلاق می داد و زنان جوان تری اختیار می کرد. وقتی او مرد، از بیست و دو همسرش، بیست ویک نفر در قید حیات بودند. سال ها بعد، از یکی از وفادارترین خدمه شیخ محمد شنیدم، شبی که او درحادثه هوایی جان سپرد، برنامه ازدواج با همسر بیست وسومش را چیده بود و قرار بود به خانه عروس برود که هواپیمایش دچار سانحه شد.» اسامه ازدرون چنین خانواده ای سر برآورد و همان راهی را برگزید که هیچیک از برادران وخواهرانش درآن قدم نگذاشته بودند.

اسامه میراث پدر را دراختیار گرفت وراه جهاد درافغانستان را درپیش گرفت. بن لادن ساختار بزرگ تشکیلاتی و پایگاهی عرب های چند ملیتی را درکوهستان های مرگ و جنگ به وجود آورد. وی همچنین روابط نزدیکی با شاه فیصل داشت. ای.اس.آی پاکستان بار ها از ترکی بن فیصل رییس آژانس اطلاعاتی عربستان سعودی درخواست کرد که یک مقام سلطنتی را به فرماندهی نیروهای نظامی عربستان بگمارد؛ تا تعهد خانواده سلطنتی نسبت به جهاد مسلمانان محرز گردد. تنها مردم فقیر، محصلان، تا کسی داران و قبایل بدوی عربستان برای شرکت در جنگ آمادگی داشتند؛ اما هیچ شهزاده ناز پرورده حاضر نبود برای جنگ از کوه های افغانستان بالا برود.

بن لادن، اگر چه منسوب به خانواده سلطنتی نبود، به حد کافی به این خانواده نزدیک بود و مطمینأ آن اندازه ثروت داشت که موقیعت رهبری نظامیان عربستان را احراز کند. بن لادن، شاهزاده ترکی و ژنرال حمید گل به دلایل مشترک به صورت دوستان و متحدان نزدیک در آمدند.

بن لادن اولین بار در دانشگاه جده با عبدالله عزام ملاقات کرد و او را به عنوان رهبر فکری جهان اسلام حرمت نهاد. سرمایه های سعودی و کمک های موسسات خیریه اسلامی به سوی عزام و «مکتب الخدمت» او سرازیر شد، تا داوطلبان تازه نفس را تحت پوشش قرار دهد.

پیش از ظهور اسامه بن لادن، دفاتر «مجمع جهانی اسلام» و «اخوان المسلمین» در پیشاور به وسیله دکترعبدالله عزام مغز مبتکر جهان اسلام سرپرستی می شد.

عبدالله عزام در ناحیه جنین سرزمین فلسطین چشم به دنیا باز کرد و در دهه هفتاد میلادی از دانشگاه پر آوازه ازهر مصر گواهینامه دکترا دریافت کرد. او از نزدیکان سیدقطب یکی از رهبران مشهور جنبش اسلامی مصر به شمار می رفت که از سوی دولت جمال عبدالناصراعدام شد. عزام درسال 1984 به پشاور رحل اقامت افگند و پیش ازآن در دانشگاه اسلامی اسلام آباد پاکستان تدریس می کرد. اتحاد فکری اسامه با عبدالله عزام درهمین سال شکل گرفت و حتی آنان در ادامه توسعه برنامه های جلب کمک برای جهاد افغانستان علاوه از دفاتر جمع آوری اعانه درکشور های عربی و مسلمان، در شهر اریزونای ایالات متحده امریکا نیز دفتری را گشودند. تا این زمان امریکا از عملیات سربازگیری اسامه و دکتر عزام برای جنگ افغانستان حمایت می کرد. آقای بیردن از مقامات سیای امریکا که این عملیات را تحت نظر داشت، از نتایج آن راضی بود. اما بعد ازمدتی، دکترعزام از نحوه رفتار اسامه درجنگ افغانستان به خرده گیری پرداخت و فعالیت های وی را مخالف مأموریت اصلی وی قلمداد کرد. بنا به حواله استخبارات امریکا، وی گفته بود:

«هدف، کار با افغان ها بود؛ نه ایجاد تشکیلات برای عرب ها»

بن لادن به نکته نظرات دکتر عزام وقعی نگذاشت و ساختن زیرساخت های نظامی در منطقه جاجی و پکتیا و دره ژوره ولایت خوست اقدام کرد. اسامه معتقد بود که پایگاه های عرب ها درجنگ افغانستان باید جدا و مشخص باشد. یک علت این اقدام آن بود که عرب ها ناسازگار تراز افغان های جهادی بودند. علاوتا عرب ها برافراشتن بیرق ها بر فراز گورستان ها را که در افغانستان معمول است، جهالت می دانستند و این مساله می توانست به آشوب بزرگی بدل شود. در گرماگرم اختلاف عبدالله عزام با اسامه، عبدالله عزام با دو تن از پسرانش به هنگام ورود به مسجد درسال 1989بر اثر انفجاری مرموز که هیچ کسی مسئولیت آن را به دوش نگرفت، جان خود را از دست داد و بن لادن از مزاحمت های وی رهایی یافت.

وی با روش های افراطی بن لادن و حکمتیار مخالف بود و طرفدار تغییرات تدریجی در کشور های اسلامی بود. بعد ازمرگ عبدالله عزام، اسامه تشکیلات وی را در کنترول خود گرفت و آقای عبدالله انس داماد دکترعزام را از صحنه کنار زد. نام شبکه القاعده از نام یک پایگاه عرب ها که در دره جاجی پکتیا به "قاعده" شهرت داشت، اخذ شده است.

در زندگی بن لادن قبل از رفتن یه افغانستان هیچ امر خارق العاده مشاهده نمی شود. او در حوالی 1957 به دنیا آمد و هفدهمین فرزند از 57 فرزند پدر یمنی اش بود. مادرش سعودی تبار و یکی از چند همسر شیخ محمد بن لادن به شمار می رود. هنگامی که بن لادن در مقطع فوق لیسانس رشته مدریت تجارتی در دانشگاه عبدالعزیز مشغول تحصیل بود، به مطالعات اسلامی علاقه مند شد. او لاغر اندام و دارای دست و پای دراز و ریش پر پشت است و با قد بلند 195 سانتی متری، یک سر و گردن بلند تر از هم سن وسال های دوره دانشگاهی اش به نظر می رسید. دوستانش وی را فردی آرام و پرهیزگار می دانستند، اما این ها حکایت از ویژگی خاصی نداشت.

پدر بن لادن از حامیان مجاهدین افغان بود و به آن ها کمک مالی می کرد؛ به طوری که اسامه تصمیم گرفت به آن ها بپیوندد، خانواده اش با خوشحالی موافقت کردند. اسامه ابتدا در سال 1980 به پیشاور رفت و با رهبران مجاهدین دیدار کرد. وی پس از آن بار ها همراه با کاروان های کمک عربستان سعودی به آن جا سفر نمود و نهایتأ در 1982 تصمیم گرفت در این شهر مستقر شود. او چند تن از مهندسان شرکتش را همراه با تجهیزات سنگین ساختمانی با خود به پشاور برد، تا برای مجاهدین افغانستان جاده و ذخایر مهمات بسازد. بن لادن در سال 1986 برای ایجاد مجموعه بناها و تونل های زیر زمینی در«خوست» که تأمین سرمایه اولیه آن به عهدۀ سیا بود، کمک کرد. این مجموعه ها را، که در اعماق کوه ها و در نزدیکی مرز پاکستان ساخته می شد، به عنوان مخازن بزرگ تسلیحات و مراکز آموزشی و پزشکی مجاهدین در نظر گرفته بودند. او برای نخستین بار در خوست پایگاه های آموزشی خاص خودش را برای عرب- افغانها تأسیس کرد؛ آن ها این سعودی لاغر اندام، ثروتمند و پر جذبه را رهبر خود خواندند.

بن لادن بعد ها در این رابطه گفت:

«سعودی ها برای مقابله با روس های کافر مرا به عنوان نماینده خود در افغانستان برگزیدند. من در پاکستان در ناحیه مرزی با افغانستان مستقر شدم. در آنجا از داوطلبانی استقبال می کردم که از سعودی و دیگر کشور های عربی و مسلمان می آمدند. اولین پایگاه آموزشی خود را در نقطه ای ایجاد کردم که در آن افسران پاکستانی و آمریکایی داوطلبان را آموزش می دادند. تسلیحات مورد نیاز را امریکایی ها و پول آن را سعودی ها تآمین می کردند. من به زودی دریافتم که فقط کافی نیست در افغانستان بجنگیم، بلکه باید در تمام جبهه ها و علیه کلیه ستمگران کمونیستی یا غربی مبارزه کنیم».

سازمان سیا در سال 1989 تعداد عرب ها را درپایگاه هایی در پکتیا حدود چهار هزار نفر تخمین کرد و بر اثر مشوره های عربستان سعودی و پاکستان، سلاح و مهمات زیادی را برای آموزش جنگی آنان ارسال کرد. با آن هم آقایان بیردن واندرسن مأموران سیا در بخش افغانستان به هنگام حضور در دره جاجی پکتیا از سوی عرب ها مورد تهدید قرار گرفتند. یک عرب با اشاره به آنان گفت:

کافر ها نباید به افغانستان بیایند!

افسران سیا حضور این پایگاه ها را"توطئه خطرناک" توصیف کردند اما این برداشت بر پالیسی حکومت امریکا هیچ تأثیری نداشت.

رد پای فرعون

نقش ایران در ترور احمد شاه مسعود/ سرگفتار نویسنده

بخش اول: مهمان سرکش

بخش دوم: جلسه القاعده درقندهار

بخش سوم: به سوی هندوکش

بخش چهارم: مهمانان در کابل

بخش پنجم: نگاهی بر چلیپای شمشیر ها

بخش ششم: شناسنامه بن لادن

کابل: تنها جنایتکاران طالب کم بودند!

2010-09-08T16:00:00Z

امروز متهمان نقض حقوق بشر در سالمرگ احمد شاه مسعود گرد هم آمده بودند و علیه حقوق بشر و عدالت انتقالی سخن گفتند. در این محفل تنها جنایتکاران طالب کم بودند تا ترکیب متهمان نقض حقوق بشر کامل شود. با اینجال برادران این جنایتکاران، کمی آنسوتر ارگ ریاست جمهوری را در اشغال خود در آورده اند.

شرح مفصل از جنایات جنگی در یکاولنگ

کابل پرس: این بخش گزارش در کنار بخش های مختلف دیگر به خوبی نشان می دهد که جنایات سازمان یافته و تاریخی علیه اقلیت های افغانستان همچنان با جنایاتی که در بهسود و دایمیرداد در چند سال اخیر در حکومت طالبانی حامد کرزی بوقوع می پیوندند، ادامه دارد.

پنج شنبه 10 ژوئن 2010

ویرانی ها و جنایات مختلف در یکاولنگ

بعد از عقب نشینی از یکولنگ نیروهای ملا داد الله بطرف غرب بامیان حرکت کردند. و آنها در تخریب قریه جات شیدان، قرغنتو و شیبرتو مبادرت ورزیدند. این تخریبات با وجود این واقعیت که آنجا برای یک ماه خالی از سکنه بود صورت گرفت. بعد از چند روز در محل نیروهای اصلی به بامیان برگشتند. طالبان نیروهای حمله و پیشروی را در شیدان جای که آنها گزمه بیشتر و تدارکات نظامی را انجام میداد مستقر کردند. ویرانی طالبان که در قلمرو شان بین شیدان و نیک نشان گر آنست که آنها در ماه جون تصمیم گرفتند که استراتژی عمدی از سوخته گی زمین باعث گردید که هشت کیلومتر قلمرو طالبان خالی از سکنه گردد.

شنبه 17 آوريل

ادامه ی جنایات طالبان در یکاولنگ

چهار پیره دار 18 نفر اسیر را به جرپایین بردند و احتمالا به همین تعداد نفر اسیر را گروپ دیگر نیز برده بودند. و دسته قاتلین مردم پشتون محل مسلح به یک پیکا و سه کلاشینکوف بودند. آنها بروی اسیران آتش کشوده همه را با گلوله بستند تا اینکه تمام شان به زمین افتادند و ظاهرا کشته شدند. یک نفر از این دسته قاتلین کشته شده ها را تفتیش کرد و در زبان پشتو گفت که تمام این هزاره های کافر مرده است و بعد از آن آنها بر موتر سوار شده رفتند.

چهار شنبه 7 آوريل 2010

جنایات طالبان در دره علی

تیرباران مردان اسیر در دره علی یکی از چهار نقطه کلیدی قتل عام ها محسوب میگردد. در قدم اول نیروهای تلاشی طالبان به دره علی تقریبآ در ساعت 10 بجه 8 جنوری رسیدند. آنها مجهز با شش عراده موتر تویوتا داتسن که (توسط شاهدان در منطقه جمک ساعت 10 بجه دیده شده است) و متعاقبآ در دزدی اسپهای محل وبخاطر تلاشی خانه های جوارسرک اقدام نمودند. قوماندانان کلیدی در تلاشی دره علی قوماندان منگل که از پشتون های بامیان بود که بعدآ با طالبان پیوست و در بین مردم شناخته شده است و دیگرش ملا غفار بودند. نیروهای که آمده بودند شامل پشتون های بغلان مربوط ملا عبدالباقی طالقانی که در2001 در تخار کشته شد برعلاوه بعض تاجک ها. طالبان در مرکز قالین بافی CCA در دره علی قرارگاه گرفت و در جریان روز در اطراف آن محل بخاطر چای نوشیدن و چور و چپاول میرفتند.

چهار شنبه 24 مارس 2010

قتل عام در یکاولنگ

شواهد نشان میدهد که نیروهای خارجی با طالبان در حملات ضربتی و قتل عام ها نقش برجسته را ایفا کرده اند. نیروهای خارجی بطور مخلوط با نیروهای طالبان عملیات را اجرا کردند که شاهدان پشتون های قندهاری را شناسایی کرده اند. اگر چه نیروهای خارجی عامل اصلی کشتار نبودند. نجات یافته گان گروپ قاتلین را بطور عموم شناسایی کردند که آنها پشتون های افغان بودند که بیشتر به قتل عام مبادرت میورزیدند. طالبان از ملیشه های خارجی در قتل ها، اسیر گرفتن مردم از قریه جات، و محل باز رسی اسیران استفاده میکردند. ولی آنها افغان های پشتون را برای کشتن می گماشتند.

چهار شنبه 17 مارس 2010

قتل عام رباتک

اجساد در روی زمین با روی شان خوابیده بودند و دستهایشان تمامأ در عقب شان بسته بودند. زخمهای مرمی از پشت دیده و تشخیص داده نمیشد لکن خون در روی زمین زیر سینه هایشان دیده میشد. من اجسادی را دیدم که 4 روز قبل کشته شده بودند. اجساد شان نه پندیده بودند ولی خون واضحآ از سینه های شان سرازیر شده بودند ولی من فهمیدم که از پشت سر فیر صورت گرفته است زیرا در دیگر قسمت های بدنشان علامت زخم دیده نمیشدند و در دریای خون که از سینه هایشان خارج شده بود شناور بودند.

دو شنبه 15 مارس 2010

جنگ و کشتار در شمالی

تمام حملات طالبان در شمالی بعد از تازه ترین پیشروی در 1996 توأم با جنایات گسترده علیه مردم غیرنظامی صورت گرفت. دوسیه پروژه عدالت افغانستان بر تعداد حادثات مشخص و نادر در ساحات ولسوالی های خطوط اول مثل بگرامی، کلکان، قره باغ و میر بچه کوت بخاطریکه گواهی های مفصل در از این جاها بدست دارد و بخاطریکه قربانیان این محلات شناسای شده است تأکید میورزد.

پنج شنبه 11 مارس 2010

قتل عام در ولايت سرپل

طالبان بلند رتبه ای که مستقیماً در پنج قتل عام دست داشتند عبارتند از: ملا عبدالمنان حنفی، قوماندان خط اول، امین الله امین، معاون وی، ملا عبدالستار لنگ، یک قوماندان ارشد، ملا ولی جان، یک والی و قوماندان ساحوی. قوماندان های ارشد طالبان توسط تعدادی از قوماندان های محلی وابسته به طالبان که آگاهی کامل از قتل عام ها و مرتکبین آن داشتند، در عملیات کمک می شدند به عنوان مثال در دستگیریهای دسته جمعی و در کشتار غیر نظامیان همکاری داشتند.

يكشنبه 7 مارس 2010

قتل عام در مزار شریف

تقريباً بلافاصله بعد از اينكه طالبان كنترل شهر را گرفتند، والي جديد طالبان بنام ملا منان نيازي خطبه هايي را در تمام مساجد شهر ايراد كرده و تهديد به خشونت عليه هزاره ها به انتقام كشتار زندانيان طالب در سال 1997 نموده و به آنها اخطار داده كه بايد به مذهب سني حنفي روي آورده و يا شهر را ترك كرده و يا با پيامدهاي آن مواجه شوند و هر كسي كه از هزاره ها حمايت كند را تهديد به مجازات كرد. طبق گزارش در يك سخنراني ديگر وي بيان داشت: "هزاره ها مسلمان نيستند. آنها كافر هستند. هزاره ها نيروهاي ما را اينجا كشتند و اكنون ما بايد هزاره ها را بكشيم."

پنج شنبه 4 مارس 2010

جنایات گروه طالبان

هسته رهبری طالبان بیست و دو عضو شورایی داشت که عمر رهبرشان بود. طالبان ساختارهای نظامی و مدنی خود را به خوبی گسترش داده بودند و ساختار آشکار کنترل و فرماندهی داشتند./ در حالیکه جنگ برای به دست گیری دیگر مناطق کشور ادامه داشت، طالبان در کابل اداره بسیار ظالمانه برپایه دستگاه استخباراتیش ایجاد کردند. سازمان اصلی توسط قاری احمدالله اداره می شد که خارج دفتر سابق خاد در صدارت عمل می کرد. در اکتبر 1997 رهبر طالبان، ملا عمر، نام دولت اسلامی افغانستان را به امارت اسلامی افغانستان مبدل کرد.

چهار شنبه 24 فوريه 2010

جنایات دیگر شورای نظار، گروه اسلامی حکمتیار، گروه وحدت، اتحاد اسلامی و جنبش اسلامی

کابل سالهای 1992 الی 1996

جمعه 19 فوريه 2010

جنایات گروه وحدت و جنبش اسلامی

دور جدید انتقام گیریها در کابل در سالهای 1992 الی 1995 انجام شد. در مزار شریف، خشونت های فرقه ای بعداً آغاز شده اما زیاد طول کشید تا دوره قتل عام های مهم در سال 1997-1998 و بعد از آن. غیر نظامیان هزاره در میان قربانیان این دوره از خشونت ها بودند. اما قوماندان های جنایتکار حزب وحدت آشکارا در ارتکاب جنایاتها و خشونت ها شرکت داشته و به این اعمال ادامه می دادند.

جمعه 19 فوريه 2010

قتل عام و تجاوز جنسی دسته جمعی در افشار، 10-11 فبروری 1993

وزیر دفاع وقوماندان اعلی دولت اسلامی در آن زمان در عملیات افشار احمد شاه مسعود بود. وی تمام مسوولیت برنامه ریزی و دستور دهی عملیات های نظامی را داشته است. وی مستقیماً قطعات جمعیت اسلامی و به طور غیر مستقیم قطعه اتحاد اسلامی را کنترل می کرد.

پنج شنبه 11 فوريه 2010

بمباران کابل و ادامه جنایات جنگی

گرچه راکت باران کابل توسط حزب اسلامی به طور عموم کورکورانه بود، سه دسته هدف که قوماندان های حزب اسلامی علیه آن بمباردمانهای خودشان را رهبری میکردند، وجود داشت. بیشتر این اهداف در داخل و یا اطراف مناطق غیر نظامی موقعیت داشت.

دو شنبه 8 فوريه 2010

جنایات در رژيم برهان الدین ربانی

شورای نظار بر کوه آسمای، (کوه تلویزیون) با پوسته رادیو تلویزیون، کوه رادار به معنی اینکه رهبران هدایت میداد تا راکت ها و بمب ها در کجا می افتد کنترول داشت. طبق اظهارات قوماندان کندک پوسته عمومأ در مدت سه ماه در سه ماه تحت فرمان گل حیدر بعضی اوقات توسط با به جان اکمالات و تبادله نیرو میشد.

شنبه 6 فوريه 2010

جنایات شبه نظامیان و گروه نظامی حکمتیار و خالص در زمان نجیب الله

عقب نشینی روسها و زمان پس از آن/ آویزان کردن زندانی ها از دست شان در یک جوره حلقه آهنی که در سقف اطاق بود، لت وکوب اکثراً توسط چوب چماق، شوک برقی، محروم نمودن از غذا و خواب، محبوس کردن در اطاق یا کوته قلفی کـردن، سوء استفاده جنسی، شکنجه روانی، بود. مدت و زمان اساسی شکنجه از طرف شب بود.

جمعه 5 فوريه 2010

جنایات در زمان اشغال افغانستان توسط شوروی، کارمل و نجیب الله

از جنوری 1980 الی فبروری 1989 / حسام رئیس استخبارات نظامی بود و کار مدیریتی را انجام می داد و فرمان صادر میکرد. عبدالله فقیرزاده معاون اپراتیفی بود و فرمان ها را اجرا می کرد و عملاً پروگرام دستگیری و شکنجه آنها را هدایت می کرد. وی بسیار ظالم بود. وی به مار کبرا مشهور بود. بعد از این وظیفه وی والی قندوز شد.

چهار شنبه 3 فوريه 2010

جنایات حکومت های وابسته به شوروی

نقض حقوق بشر بین المللی و قوانین انسانی در سال 1978 الی 1992 / علیرغم شرارت زیاد و جنایات بی شمار، این دوره کمترین اسناد جنگ را دارا می باشد. افغانستان از بیشتر قسمتهای جهان مجزا بوده و خبرنگاران خارجی کمی به این کشور دسترسی داشته اند، و اخبار حادثاتی که خارج از کابل به وقوع پیوسته به آهستگی در خارج از کشور جعل می شد. در نتیجه، بیشترین اطلاعات همراه پناهندگان که شروع به گریختن از کشور نموده بودند، انتقال یافت. آن عده که توانایی داشتند به اروپا، آمریکا و یا دیگر کشور ها گریختند و هزاران نفر دیگر در پاکستان و ایران مسکن گزیدند./ پروژه ی عدالت افغانستان

دو شنبه 1 فوريه 2010

در منطقهء قباییلی پاکستان ده تن کشته شدند

2010-09-08T15:49:27Z

امروز، در نتیجهء دو حمله طیارات بی پیلوت امریکایی در منطقهء قباییلی پاکستان نزدیک به سرحد افغانستان، حد اقل ده تن کشته شدند. مقامات پاکستانی گفته اند، هردو حمله در منطقه وزیر ستان شمالی رخ داد. جایی که گفته می شود جنگجویان طالبان و القاعده از آنجا سرحد را عبور کرده حملاتی را بر نیروهای بین المللی مستقر در افغانستان انجام می دهند. حمله هوایی اولی طیاره بی پیلوت امریکایی یک مخفیگاه را در قریه دند درپخیل مورد هدف قرار داد که در آن 6 نفر کشته شدند. چند ساعت بعد در منطقه داتاخیل، دو (...) - از رسانه های دیگر

امریکا بر یک بانک مستقر در جرمنی تعزیرات وضع کرد

2010-09-08T15:49:27Z

وزارت خزانهء امریکا گفت این کشور بر یک بانکی مستقر در جرمنی تعزیراتی وضع کرد. وزارت خزانه امریکا می گوید که این بانک موسسهء را که در فعالیت های تجارتی غیر قانونی در ارتباط با برنامه اتومی ایران دخیل بود، کمک کرده است. استوارت لوی معاون اداره مبارزه با تروریزم و استخبارات مالی در وزارت خزانه امریکا در گفتگوی با اسوشیتد پرس، این بانک را در فعالیت های مالی ایران دارای نقش اساسی توصف کرد و از آن به عنوان ارایه دهنده خدمات مالی گسترش در ساختن سلاح های کشتار جمعی، نام برد. تحریم های (...) - از رسانه های دیگر

فرانسه می خواهد سن تقاعد را افزایش دهد

2010-09-08T15:49:26Z

با وجود اعتراضات دسته جمعی علیه تدابیر فرانسه به خاطر افزایش سن تقاعد از 60 به 62 سال، نیکولای سرکوزی رییس جمهور فرانسه امروز عقب نشینی در مورد این لایحه را رد کرد. مطابق پلان رییس جمهور فرانسه، باید کمترین سن که به تقاعد سوق داده شود به تدریج تا سال 2018 میلادی افزایش یابد. نیکولای سارکوزی پس ملاقات با وزیرانش، یک اعلامیهء را به نشر رساند که اولین عکس العمل وی به اعتراضات روز سه شنبه بود. به گفته وزارت داخله فرانسه بیشتر از یک ملیون تن و بر اساس گفتهء اتحادیه ها کارگری آن کشور (...) - از رسانه های دیگر

تجاوزات جنسی در شرق کانگو افزایش یافته است

2010-09-08T15:49:26Z

ملل متحد گزارش داد که در شرق جمهوریت کانگو در ماه های جولای و اگست به 500 تن به شمول اطفال تجاوز جنسی صورت گرفته است. این ارقام که روز سه شنبه اعلان شد نسبت به ارقام گذشته در همین مدت از این منطقه، دو برابر افزایش را نشان می دهد. گفته می شود این اعمال بیشتر در شمال کانگو جایی که کمپ های ملل متحد مستقر اند، صورت گرفته است. مارگوت والستروم نمایندهء خاص ملل متحد در بخش تجاوز های جنسی دیروز در شورای امنیت ملل متحد به خبرنگاران گفت، این تنها تجاوز جنسی نه، بلکه بخش از یک پلان وسیع می (...) - از رسانه های دیگر

اعتراض کننده ها بر تونی بلیر تخم و بوت های شان را پرتاب کردند

2010-09-08T15:49:26Z

تونی بلیر سابق صدراعظم بریتانیا اشتراک جلسهء را که قرار بود ناوقت امروز در لندن برای تبلیغ کتاب خاطرات وی برگزار شود، به خاطر تهدید های اعتراض کننده گان ، فسخ کرد. یک سخنگوی تونی بلیر گفت اوهم چنان مجبور به فسخ اشتراک در یک جلسه دیگرشد که در کتابخانه مرکزی لندن به خاطر امضاء کتاب اش برگزار می شد . این کتاب خاطرات تونی بلیر به نام «یک سفر» در حقیقت دفاعیهء او برای اشتراک در جنگ عراق وپالیسی وی در سال ها 1997 و 2007 میلادی پنداشته شده است. در آغاز این هفته در یک مراسم (...) - از رسانه های دیگر

امریکا هر نوع اهانت به قرآن کریم را نکوهش می کند

2010-09-08T15:49:26Z

یک کلیسای گمنام در امریکا که می خواهد نسخه های قرآن مجید را به آتش بکشاند، گفته است با وجود محکومیت این موضوع در داخل و کشور های دیگر ، بازهم این عمل را انجام می دهد. این کلیسا که تمام افراد آن از 50 نفر بیشتر نه می شود، قرار است در سالگرد حادثات یازدهم سپتامبر سال 2001 میلادی نسخه های کتاب مقدس مسلمانان را، آتش بزند. هیلاری کلنتن وزیر امور خاجه امریکا روز سه شنبه این عمل را بی حرمتی و شرم آور خواند. فلیپ کرولی سخنگوی وزارت خارجه امریکا این عمل را تحریک آمیز خوانده گفت: (...) - از رسانه های دیگر

یک قاضی فدارال روسیه در قفقاز کشته شد

2010-09-08T15:49:26Z

مقامات می گویند، مردان مسلح در جمهوریت کباردینو بلکاری در قفقاز شمالی یک قاضی فیدارال روسیه را، با فیر گلولهء کشته اند. دفتر څانوالی منطقوی می گوید، این قاضی نا وقت روز سه شنبه زمانی که سوار بر موتر خانه اش را ترک گفت، مورد کمین مردان مسلح قرار گرفتهُ بر او فیر کردند. این قاضی فدرال پیش از این که به حیث قاضی تعین شود، یک افسر پولیس بود. حکومت روسیه در قفقاز شمالی به طور متواتر با جنگجویان تندرو اسلامی درحالت نبرد قرار (...) - از رسانه های دیگر

انتقاد از مذاکره با طالبان در نهمین سالگرد ترور احمد شاه مسعود

2010-09-08T15:26:40Z

شماری از رهبران جهادی در مراسم یاد بود از نهمین سال ترور احمد شاه مسعود از تلاش های "مبهم و مرموز" برای مذاکره با طالبان انتقاد کردند. - از رسانه های دیگر

مسیر تازه ی پیشرفت: بازاندیشی راهبرد امریکا در افغانستان

ذکی پاهنگ — 2010-09-08T15:20:56Z

چار شنبه هشتم سپتمبر در "بنیاد امریکای جدید" گروپی متشکل از شخصیتهای اکادمیک، رهبران موسسات بازرگانی و سیاستگذاران، به نام "گروه مطالعه ی افغانستان" گزارش خود را تحت عنوان "مسیر تازه ی پیشرفت: باز اندیشی راهبرد امریکا در افغانستان" رسماٌ منتشر میکنند.

آنها زیاد ترین قسمت سال گذشته را به امید آن باهم ملاقات کردند تا نقشه ی یک مسیر تازه ی پیشرفت را برای آنچه که به زودی طولانی ترین جنگ امریکا خوانده خواهد شد، بکشند. گزارش که تاریخ ترتیب آن شانزدهم اگست درج شده است، در دوازده صفحه ترتیب شده است که شامل است بر پیشگفتار، تشریح مختصر وضعیت کنونی افغانستان، تحلیلهایی از منافع امریکا، مخارج جنگ و اشتباهات در راهبرد موجود. و اما اساسی ترین بخش گزارش را طرح پنج ماده ای یی تشکیل میدهد که برای برونرفت از وضعیت موجود پیشنهاد میشود. در قسمت آخر فهرست و ترکیب چل و شش نفره ی اعضای "گروپ مطالعه ی افعانستان" درج شده است، اما فقط پیشتر از آن بخش جالبی گنجانیده شده است که مختص شده به پاسخ به پرسش های احتمالی ای که افسانه های تخیلی توصیف شده اند.

در بخش مربوط به منافع امریکا میخوانیم: "هدف اصلی (این کارزار نظامی) تامین امنیت و سرفرازی امریکاست. در زبان عملی معنای آن ممانعت و عقیم ساختن حمله ی مستقیم بر خاک امریکا و تامین طولانی مدت سلامت اقتصادی ایالات متحده است. یک اقتصاد سالم بنیاد قدرت ملی و متضمن توانمندی ما برای اعاده ی نظم جهانی و حفظ ارزشهای ماست." راپور همچنان ادامه پیدا میکند "امریکا براین اساس باید از دادن یک تعهد بی انتها به افغانستان اباء ورزد." از نظر این کارشناسان منافع ایالات متحده در افغانستان در دو نقطه ی حیاتی ستراتیژیک خلاصه میشود:

محدود ساختن حملات موفقانه ی تروریستی علیه ایالات متحده. در زبان عملیاتی معنایش جلوگیری از تبدیل شدن افغانستان به پایگاه امن برای تروریستهاست تا توانایی القاعده برای تنظیم حملات علیه ایالات متحده مخدوش شود.
جلوگیری از پخش کشمکش افغانستان و بزر تخم بی ثباتی در جاهای دیگر به ویژه آسیای میانه. چنین نابه سامانی سر انجام ثبات پاکستان و در نتیجه تاسیسات هستوی آنرا با خطر مواجه میسازد.

و اما طرح پیشنهادی:

۱ - تأکید بر تقسیم قدرت و اصلاح سیاسی

ایالات متحده باید یک پروسه ی سیاسی ای را که بر محور غیر متمرکز ساختن قدرت در داخل افغانستان تنظیم شده باشد تسریع ببخشد و یک توازن شراکت قدرت در بین تمام طرفها را تشویق کند. بر اساس قانون اساسی موجود افغانستان رییس جمهور یک قدرت بی حساب در تعین مقامات محلی و صدها مقام دیگر دولتی دارد. برای یک شروع مناسب به پارلمان افعانستان باید صلاحیت تایید مقرریهای مهم داده شود، شورای بخشداریها (ولسوالیها) انتخابی شوند، صلاحیت های بودجوی غیر متمرکز شوند و نماینده گان انتخابی ولایات در تصامیم سطح ملی بودجه وی سهیم کرده شوند.

۲- محدود ساختن و سرانجام قطع عملیاتهای محاربوی در جنوب افغانستان و کم کردن حضور نظامی امریکا در این مناطق حضور امریکا باعث رادیکالیزه شدن بسیاری پشتونها شده که خود منجر به نفرگیری بیشتر به نفع طالبان شده است.

۳- تداوم تمرکز بالای القاعده و امنیت داخلی نیروهای ویژه، امکانات استخباراتی و دیگر مقدورات نظامی امریکا بر تلاش خود در نشانه گرفتن نطفه های شناخته شده ی القاعده در منطقه دوام دهند. این نیروها توانایی آنرا دارند که این گروه ها را حتا در حالت تغیر مکان مورد پیگیری قرار دهند. گروپ تحقیق باورمند است، مفید خواهد بود که وزنه ی بیشتر انداخته شود تا از پارچه شدن گروه های افراطی بهره ی مناسبی گرفته شود، مأمولی که در صورت کاهش حضور نظامی امریکا میسر شده میتواند.

۴- تشویق توسعه ی اقتصادی از آنجاییکه کشور های نیازمند وفقیر به ماشین تولید تروریزم، مواد مخدر، ترافیک انسانی و انواع دیگر فعالیتهای غیر قانونی مبدل شده میتوانند، لذا باید تلاشهای اصلاح و آشتی با تلاشهای بین المللی برای توسعه اقتصادی هماهنگ ساخته شوند، مانند:

رجحان دادن افغانستان برای توسعه ی تجارت باایالات متحده ی امریکا، اروپا، چاپان و غیره

تشوبق کمپنی های بین المللی برای سرمایه گذاری در ساختارهای اقتصادی محلی و ملی افغانستان
فراهم سازی سوبسیدی ها، قرضه ها، و همکاری های تخنیکی برای زارعین محلی (مخالف کوکنار)، شرکت های ساختمانی و صنعتگران.

تشویق و واگذاری (زون های ویژه ی بازسازی) برای کمپنی های داخلی و خارجی جهت تولید اقلام صادراتی. این زونها میتواند تدابیر اختصاصی مالیاتی، دسترسی به سطح بالای امنیتی و امکانات زیربنایی را عرضه کنند.

حمایه بنیاد های اقتصادی زنان

جستجوی راه های قانونمند کردن تولیدات خشخاش

۵- جذب سهامداران ملی و بین المللی یک تلاش همه جانبه ی دیپلوماتیک و بین المللی برای تضمین بیطرفی افعانستان و رشد و تحکیم ثبات محلی صورت گیرد. باوجود تفاوتهای بینهایت اساسی میان دولت های همسایه مانند هند، پاکستان، چین، ایران و سعودی؛ همه ی آنها در یک منفعت با هم سهیم اند و آن عبارت است از جلوگیری سقوط افغانستان به دامان یکی از این قدرتهای منطقه ای و ناکامی متداوم سیستم دولتی در افغانستان که منجر به صدور بی ثباتی به دیگران میشود.

در بخش نتیجه گیری گزارش آمده است که ایالات متحده نباید افغانستان را رها کند ولی از راهکار موجود خود باید صرفنظر کند. وادار کردن به صلح توسط قوه کارایی ندارد. یک حضور بلند مدت و پرخرج ممکن است منافع امنیتی امریکا را در خطر بیندازد برجای اینکه تامین کند. گروه تحقیق به این نظر است که امریکا باید اهداف نسبتاً کمی را که موازی با منافع اصلی امریکا باشد و هم امکان پیشرفت در آن موجود باشد دنبال کند.

منابع :

The Afghanistan Study Group۱-

www.afghanistanstudygroup.com

http://www.thewashingtonnote.com۲-

Afghanistan Study Group- Director -Matthew P. Hoh۳-

توجه به ارزش‌هاي اصيل وظيفه اهالي فرهنگ و هنر است

2010-09-08T15:04:07Z

خبرگزاري فارس: كارگردان فيلم سينمايي ملك سليمان با بيان اينكه سينماي ايران در حال عبور از يك موقعيت بحراني و در پي هويت‌يابي و ارزش‌هاي انقلاب اسلامي است، گفت: توجه به ارزش‌هاي اصيل وظيفه تمام اهالي فرهنگ و هنر است. - ایران

قرارگاه سازندگي خاتم الانبياء (ص) رقيب شركت‌هاي داخلي نيست

2010-09-08T15:04:07Z

خبرگزاري فارس: فرمانده قرارگاه سازندگي خاتم الانبياء (ص) تاكيد كرد: اين قرارگاه حامي پيمانكاران بوده و هرگز خود را رقيب شركت‌هاي داخلي نمي‌داند. - ایران

مدارك ديگر حزب الله از ترور حريري اوضاع را دگرگون مي‌كند

2010-09-08T15:04:07Z

خبرگزاري فارس: روزنامه الديار لبنان به نقل از يك منبع حزب الله آورده است كه حزب الله مدارك و شواهد جدي ديگري درباره دست داشتن اسرائيل در ترور رفيق الحريري در اختيار دارد كه در صورت افشاي آن اوضاع دگرگون مي‌شود. - ایران

اختصاص بودجه 125 ميليارد توماني براي فعاليت‌هاي فرهنگي و هنري تهران

2010-09-08T15:04:07Z

خبرگزاري فارس: وزير ارشاد در حاشيه بازديد از نمايشگاه‌هاي« طراحي پوستر رمضان»، «اسماءالحسني» و «سفره‌هاي ايراني- اسلامي» از اختصاص 125 ميليارد تومان براي فعاليت‌هاي فرهنگي و هنري استان تهران در جلسه هيئت دولت خبر داد. - ایران

حزب الله بازداشت فوري نماينده حزب الكتائب لبنان را خواستار شد

2010-09-08T15:04:06Z

خبرگزاري فارس: فراكسيون حزب الله در پارلمان لبنان در واكنش به اظهارات گستاخانه "سامي الجميل"، نماينده حزب الكتائب مبني بر افتخار همكاريشان با رژيم صهيونيستي، تعقيب و بازداشت وي را خوستار شد. - ایران

مروان البرغوثي: مذاكرات سازش يك توهم است

2010-09-08T15:04:06Z

خبرگزاري فارس: عضو كميته مركزي جنبش فتح كه اكنون در بند رژيم صهيونيستي است با محكوم به شكست دانستن مذاكرات سازش اظهار داشت كه اين مذاكرات صرفا يك توهم است. - ایران

جنگنده‌هاي رژيم‌صهيونيستي بار ديگر حريم هوايي لبنان را نقض كردند

2010-09-08T15:04:06Z

خبرگزاري فارس: ارتش لبنان طي بيانيه‌اي از چندين مورد نقض حريم هوايي اين كشور توسط جنگنده‌ها و هواپيماهاي جاسوسي رژيم‌صهيونيستي خبر داد. - ایران

'بچه بازی'؛ بدرفتاری جنسی با کودکان افغان

BBC Persian — 2010-09-08T15:03:54Z

رستم قابل

بی بی سی

در افغانستان، زنان اجازه ندارند در ملاء عام برقصند، اما به جای آن، پسران نوجوان در حالی که لباس زنانه به تن دارند، برای مردان می رقصند و عمدتا مورد بدرفتاری جنسی قرار می گیرند.

ساعت بعد از نیمه شب را نشان می دهد و من در یک مراسم عروسی در یکی از محلات دورافتاده در شمال افغانستان هستم.

در این مراسم، هیچ نشانی از عروس یا داماد نیست، هیچ زنی هم در اطرافم دیده نمی شود، همه جا مردان هستند، برخی از آنها مسلح اند و شماری دیگر مواد مخدر استفاده می کنند.

تقریبا توجه همه افراد حاضر در این مراسم، به یک پسربچه پانزده ساله است. او در حالی که یک پیراهن دراز و روشن به تن دارد و چهره خود را با یک دستمال سرخ رنگ پوشانده است، برای حاضرین می رقصد.

او پستانهای مصنوعی را زیر لباسهای خود جا داده و زنگ رقص را در بند پاهای خود بسته است. برخی از حاضرین، به او پول پیشنهاد می کنند و او پول را با دندانهای خود از دست آنها می گیرد.

این عمل که در افغانستان به آن "بچه بازی" می گویند، از سنتهای دیرینه است.

اما تکان دهنده ترین بخش آن وقتی فرا می رسد که مراسم عروسی یا هر گردهمایی دیگری که در آن این پسران می رقصند، به پایان می رسد. این پسربچه ها عمدتا به اتاقهای هتلها برده شده و مورد بدرفتاری جنسی قرار می گیرند.

مردانی که این عمل را انجام می دهند، عمدتا افراد پولدار و پرقدرت هستند. برخی از این مردان، چندین "بچه" نگه می دارند و از آنها برای نشان دادن ثروت خود استفاده می کنند. این پسربچه ها که تا دوازده سال نیز سن دارند، یا یتیم هستند و یا مربوط به خانواده های بسیار فقیر.

'انتخاب دیگری نداشتم'

من چندین ماه بدنبال یافتن یکی از این "بچه ها" بودم تا از تجارب و زندگی خود برایم بگوید.

سرانجام فرید (نام مستعار) را یافتم که پانزده سال دارد. پدر او در اثر انفجار یک مین کنار جاده کشته شده است. او به عنوان بزرگترین پسر خانواده، مسئولیت مواظبت از مادر و دو برادر جوانتر خود را برعهده دارد. مادر او نیز برای بدست آوردن پول، گدایی می کند.

فرید می گوید: "من زمانی که ده سال داشتم و پدرم مرد، به رقصیدن در مراسم عروسی شروع کردم."

او می گوید: "ما گرسنه بودیم و من انتخاب دیگری نداشتم. بعضی اوقات ما گرسنه می خوابیم. وقتی در عروسی ها می رقصم، حدود دو دلار پول پیدا می کنم."

من از او پرسیدم که وقتی او را به اتاقهای هتل ها می برند، چه اتفاق می افتد. او سرش را به زیر انداخت و برای مدت طولانی ساکت شد.

او می گوید، برای یک شب، به او معادل دو دلار پول می دهند و گاهی اتفاق می افتد که او را مورد تجاوز گروهی قرار می دهند.

از او پرسیدم که چرا برای کمک گرفتن به پلیس مراجعه نمی کند. گفت: "آنها مردان پولدار و قدرتمند هستند. پلیس هیچ کاری نمی تواند علیه آنها بکند."

مادر فرید حدود سی سال دارد اما موهایش سفید شده و چین و چروک در صورتش دیده می شود. او حداقل پنجاه ساله به نظر می رسد. او به من گفت که برای نان شب تنها نیم کیلو برنج و چند تا پیاز باقی مانده است و روغن تمام شده است.

او می داند پسرش که در عروسی ها می رقصد، اما او بیشتر نگران این است که فردا فرزندان خود را چگونه سیر کند. این مسئله که فرید - پسرش - در معرض بدرفتاری جنسی قرار دارد، اصلا در ذهنش نیست.

انکار مقامات

تا حالا تلاشهای اندکی از سوی مقامات افغان صورت گرفته است تا از "بچه بازی" جلوگیری کنند.

محمد ابراهیم، معاون پلیس ولایت جوزجان، تکذیب می کند که "بچه بازی" هنوز ادامه دارد.

او می گوید: "ما در چهار یا پنج سال اخیر، هیچ مورد بچه بازی نداشته ایم. این سنت دیگر اینجا وجود ندارد."

او می گوید: "اگر ما کسی را پیدا کنیم که این سنت را ادامه می دهد، مجازات خواهد شد."

اما آنگونه که عبدالخبیر اوچقون، یکی از نمایندگان شمال افغانستان در پارلمان می گوید، نه تنها "بچه بازی" از بین نرفته، که در حال گسترش نیز هست.

او می گوید: "متاسفانه این پدیده تقریبا در هر منطقه افغانستان در حال گسترش است. من از مقامات محلی خواستم که علیه این پدیده اقدام کنند، اما آنها نمی توانند کاری بکنند."

او می افزاید: "مقامات حتی از پذیرفتن اینکه این پدیده هنوز وجود دارد، می شرمند."

افغانستان کشوری است که به ارزشهای اسلامی در آن ارج گذاشته می شود. از این رو، از یکی از ملاهای ارشد در زیارتگاه حضرت علی در مزار شریف، نظرش را در مورد "بچه بازی" پرسیدم.

او می گوید: "بچه بازی هرگز در اسلام قابل پذیرش نیست. در حقیقت، این بدرفتاری با کودکان است. این پدیده وجود دارد، چون دستگاه عدلی و قضایی ما بدرستی کار نمی کند."

او می گوید: "این کشور برای چندین سال در نبود قانون بسر برده است و نهادهای مسئول و مردم نمی توانند از کودکان حفاظت کنند."

در حال گسترش؟

پسربچه های رقاص زمانی که در سنین بسیار پایین قرار دارند، از سوی مردان پولدار شناسایی شده و عمدتا از میان خانواده های فقیر و آسیب پذیر، گرفته می شود، به آنها پول و غذا داده می شود.

کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، یکی از انگشت شمار نهادهایی است که تلاش کرده علیه این پدیده اقدام کند.

موسی محمودی، از مسئولین این کمیسیون می گوید که در حالی که "بچه بازی" در بسیاری از بخشهای افغانستان معمول است، اما هیچ بررسی در مورد اینکه به چه تعداد از کودکان در این زمینه مورد بدرفتاری قرار دارند، انجام نشده است.

او مرا به خیابان نزدیک دفتر کارش برد تا نشان بدهد که حفاظت از کودکان در افغانستان تا چه اندازه دشوار است.

خیابانهای افغانستان پر از کودکان کارگر است. آنها کفش واکس می زنند، گدایی می کنند و دست به هر کاری می زنند که بتوانند از آن پول به دست آورند.

'همین و بس'

با هر شهروند افغانی که در مورد "بچه بازی" صحبت کردم، از آن آگاهی داشت. بسیاری از آنها تلاش کردند به من توضیح دهند که این سنت تنها در محلات دورافتاده انجام می شود.

اما من یکبار به یک مراسمی در بخش کهنه شهر کابل که فاصله کمی از ساختمانهای دولتی پایتخت دارد، سر زدم و در اینجا، با مراد (نام مستعار) آشنا شدم .

مراد مرد چهل ساله ای است که از نگه داشتن سه "پسر بچه" افتخار می کند.

او می گوید: "جوانترین بچه من پانزده ساله و بزرگترین آن هجده ساله است. یافتن آنها کار آسانی نبود، اما اگر واقعا دنبالشان بگردی، پیدا می کنی."

مراد از وظیفه ای که دارد راضی است و می گوید که به این بچه ها پول کافی می دهد.

او می گوید: "ما یک حلقه دوستان نزدیک هستیم که همه 'بچه' داریم. بعضی اوقات دور هم جمع شده و به آنها لباس زنانه می پوشانیم و آنها با زنگ پا، برای ما تا دو - سه ساعت می رقصند. همین و بس."

مراد می گوید که او هرگز با "بچه هایش" هم بستر نشده است، اما می پذیرد که گاهی آنها را در آغوش می گیرد و می بوسد.

من به او گفتم که بسیاری از مردم فکر می کنند، این کار بدی است.

به من گفت: "بعضی مردم سگ جنگی را دوست دارند، بعضی مرغ جنگی را. هر کسی یک شوقی دارد، علاقه من هم بچه بازی است."

زمانی که از این مراسم در حوالی ساعت دو نیمه شب بیرون می شدم، یک پسربچه نوجوان هنوز می رقصید و به مردان حاضر در مجلس، مواد مخدر می داد.

مراد مرد بسیار ثروتمند و یا با قدرت نیست، اما با این هم او سه "بچه" دارد. افراد زیادی در افغانستان هستند که از این پدیده حمایت می کنند، کسانی که پول و زور کافی دارند.

دولت افغانستان توانایی مبارزه با این پدیده را ندارد و بعضی ها هم ادعا می کنند که تمایلی برای مبارزه با آن ندارد.

دستگاه قضایی افغانستان ناتوان است و فقر در میان مردم گسترده. همزمان با این، هزاران کودک برای یافتن نان، در خیابانهای افغانستان سرگردان هستند.

پس از این رو، "بچه بازی" ادامه خواهد یافت.

آیا تجزیه افغانستان جنگ در این کشور را به پایان می رساند؟

BBC Persian — 2010-09-08T15:03:50Z

انستیتوی بین المللی مطالعات استراتژیک (آی آی اس اس)، با حمایت از خروج بیشتر نیروهای غربی از افغانستان و جابجایی نیروهایی که در افغانستان باقی می مانند به مناطق دیگر در داخل این کشور، خواستار باز اندیشی کامل در استراتژی جنگ در افغانستان شده است.

این انستیتو می گوید در حالی که جنگ در افغانستان از مرز ده سال فراتر می رود، صبر و حوصله مردمی که کشور هایشان در افغانستان حضور نظامی دارند، برای حضور نظامی دراز مدت در این کشور کمرنگ تر می شود.

این انستیتو می گوید هرگاه این طرح آن عملی شود، بسیاری سربازان ناتو می توانند از افغانستان بیرون آورده شوند و آنانی که در آنجا باقی می مانند می توانند، به جای جنوب در شمال تمرکز کنند.

این طرح برای طالبان این زمینه را میسر می کند تا مناطق خودشان را اداره کنند و عملیات نظامی در صورت انجام شود که القاعده به این مناطق برگردد.

انستیتوی بین المللی مطالعات استراتژیک همچنین پیشنهاد می کند که یک حکومت نامنظم فدرالی برای افغانستان بهتر است.

این طرح که حدود یک ماه پیش نخست از طرف رابرت بلک سفیر پیشین آمریکا در هند و از مشاوران جورج بوش رئیس جمهور سابق آمریکا مطرح شد در واقع تجزیه موقت افغانستان به شمال و جنوب را پیشنهاد می کند.

به نظر شما آیا تجزیه افغانستان یک راه حل درست است؟

اثر این طرح بر تمامیت ارضی افغانستان در دراز مدت چه خواهد بود؟

برای طرح دیدگاه ها و پرسش هایتان، شام پنجشبنه در هنگام پخش برنامه به شماره 00442078360331 زنگ بزنید.

و یاهم به شماره 00447786208888 به ما اس ام اس یا پیامک بفرسید.

همچنین می توانید نظرات و سوالات خود را به آدرس dari@bbc.co.uk به ما ایمل کنید.

شهروندان بامیان: کار سرک کابل – بامیان به کندی پیش می‌رود

م. هزاره — 2010-09-08T13:44:05Z

پخته شدن سرک بامیان ـ کابل از مدت‌ها بدین سو سر زبان‌ها است ولی کندی در کار احداث این شاهراه باعث نگرانی مردم مناطق مرکزی شده است. اما افتتاح کار قیرریزی این شاهراه از کوتل اونی به طرف بامیان یک‌بار دیگر شهروندان بامیان را امیدوار ساخته است که این مسیر پخته می‌شود. راه بامیان از مسیر کوتل حاجی‌گک الی کابل 180 کیلومتر طول دارد و نسبت به راه کوتل شیبر از بامیان الی کابل به 230 کیلومتر است، کوتاه‌تر است. با تکمیل شدن این سرک، مسافران از بامیان الی کابل که سه الی چهار ساعت خواهند رسید و از طرف دیگر کرایه موتر که فعلا 700 افغانی است، کاهشی چشم‌گیر خواهد یافت. این شاهراه برای بامیان یک شاهرگ حیاتی محسوب می‌شود. ولایت بامیان دارای بیشترین آثار تاریخی و ساحات دیدنی و باستانی است و در فصل بهار هزاران نفر سیاح داخلی و خارجی از بامیان دیدن می‌کنند. ولایت بامیان، میدان هوایی که بتواند مشکل عمومی را حل کند ندارد و سهولت ترانسپورت هوایی نمی‌تواند به زودی در اختیار سیاحین قرار گیرد. در چنین شرایطی سرک بامیان ـ کابل می‌تواند مشکلات این ولایت را حل کند و رفت و آمد سیاحان را رونق دهد.

درباره احداث این جاده نظر تعدادی از شهروندان بامیان را جویا شدیم که در ذیل می‌خوانید:
علی‌شیر صمیمی یکی از اساتید دانشگاه بامیان: «اگر شاهراه بامیان، کوتل اونی الی کابل پخته شود برای تاجرین، کسبه‌کاران، سیاحان و مردم بامیان تاثیر به‌سزایی خواهد داشت. به این لحاظ انتقال اموالی که از کابل در ظرف دو روز به بامیان منتقل می‌شوند و یا یک موتر مسافربری در 8-10 ساعت این مسیر را می‌پیماید، در صورت پخته‌شدن راه، موترهای باربری به 3-4 ساعت و موترهای مسافربری به 2-3 ساعت به بامیان خواهند رسید و کرایه موتر یقینا پایین می‌آید. بنابراین اموال و اجناس به نرخ بسیار مناسب به بامیان منتقل می‌شوند. همچنین برای مامورین دولتی که وظیفه‌شان در کابل و خانه‌شان در بامیان می‌باشد و در طول 4 ماه از فامیل‌شان احوال‌گیری نمی‌توانند، با پخته شدن سرک هر هفته می‌توانند به خانه‌شان بیایند. در مجموع پخته شدن این سرک یکی از آرزوهای دیرینه مردم بامیان است. چرا که محصولات بامیان نیز به زودترین فرصت بدون این‌که در گدام‌ها بمانند و خراب شوند به بازارهای عمده کشور انتقال پیدا می‌کنند. پخته شدن این شاهراه در بلند بردن اقتصاد شهروندان بامیان بسیار تاثیر دارد.»

جمعه‌خان مهدوی، یکی دیگر از شهروندان بامیان آغاز کار قسمت دوم سرک بامیان ـ کابل را برای مردم بامیان حیاتی خوانده می‌گوید: « با روی کارشدن معدن حاجی‌گک افراد کارگر از مرکز بامیان می‌توانند به اسرع وقت سر کارشان برسند و دوباره شب به خانه‌شان برگردد. من به عنوان یک شهروند بامیانی بسیار آرزومندم که این سرک به زودترین فرصت پخته شود تا هم محصولات بامیان به دیگر نقاط انتقال پیدا کند و هم اموال و اجناس به قیمت مناسب به بامیان برسند. در این صورت مردم بامیان کار و زندگی جدیدی را شروع خواهند کرد و بازسازی مردمی شروع خواهد شد. بسیاری هستند که می‌خواهد خانه‌ها، دوکان‌ها و مارکیت‌های پخته بسازند اما به خاطر خرابی راه و دوری و بلند بودن کرایه موتر تا هنوز نتوانسته‌اند مواد ساختمانی را از بیرون بامیان بیاورند. به مجرد پخته شدن راه ـ چه از مسیر حاجی‌گگ و یا از مسیر غوربند ـ مردم می‌توانند به قیمت مناسب مواد ساختمانی بیاورند و بازسازی و نوسازی را شروع کنند. همچنین پخته شدن این شاهراه در قسمت بهتر شدن صنعت توریزم در بامیان بسیار تاثیر خواهد داشت و صنایع دستی بامیان هم به فروش بهتری دست خواهد یافت و بسیار رشد خواهد کرد.» غلام حسین، یکی از دوکانداران بازار بامیان می‌گوید: «ما فعلا در هر سیر بار به موترهای باربری فی سیر 10-12 افغانی کرایه می‌دهیم که مجبور هستیم کرایه را از مفاد اجناس دوکان بکشیم و در نتیجه به قیمت سودای دوکان اضافه می‌شود. در صورت پخته شدن سرک، کرایه موتر خیلی پایین خواهد آمد و یقینا در پایین آمدن قیم مواد تاثیر خواهد داشت.»

سیدیونس کوهی، یکی از شهروندان ولسوالی پنجاب بامیان می‌گوید: «سرک یکی از زیربناهای مهم برای پیشرفت یک جامعه می‌باشد زیرا سهولت ترانسپورتی در پیشرفت اقتصاد و تجارت نقش اساسی دارد و همچنین زمینه استخراج و استفاده از منابع طبیعی و معادن را ایجاد می‌‌نماید. ولایت بامیان یکی از ولایاتی است که سرشار از منابع طبیعی و معادن می‌باشد. بنابراین پخته شدن سرک بامیان ـ کوتل اونی الی کابل در زندگی مردم بامیان نقشی ارزنده دارد.»

امان، یکی از شهروندان ولسوالی یکاولنگ ولایت بامیان می‌گوید: «پخته شدن این شاهراه روی اقتصاد مردم بامیان تاثیر خوبی دارد. فعلا از ولسوالی یکاولنگ موترهای مسافربری 10-12 ساعت راه تا کابل طی می‌کنند و کرایه آن‌ها 1100 افغانی می‌باشد. با پخته شدن سرک شاید کرایه موترها به 400 افغانی کاهش یابد. به همین منوال کرایه موترهای باربری هم پایین خواهد آمد و مردم به بسیار سهولت رفت و آمد خواهند کرد. روی تجارت هم تاثیرات خوبی خواهد داشت.»
8صبح

نگرانی وزیرخارجه آلمان ازافزایش فساد اداری درافغانستان

2010-09-08T13:29:02Z

گیدو ویستروله، وزیرامورخارجه آلمان از رهبری دولت افغانستان خواست تا هرچه بیشتر دربرابر فساد اداری مبارزه کند. تحلیلگران امورافغانستان نیز یکی ازدلایل افزایش مشکلات ونابسامانی ها دراین کشور را گسترش فساد اداری می داند. - از رسانه های دیگر

برنده يك مسابقه تلويزيوني پس از 7 سال جايزه‌اش را گرفت

2010-09-08T13:19:06Z

خبرگزاري فارس: يك هموطن كاشاني كه سال 83 در مسابقه برنامه «صبح به خير ايران» برنده شده بود، پس از گذشت هفت سال توانست جايزه خود را بگيرد. - ایران

استان‌هاي شمالي "عيد فطر" باراني است

2010-09-08T13:19:03Z

خبرگزاري فارس: مدير كل پيش‌بيني سازمان هواشناسي كشور گفت: استان‌هاي شمالي "عيد فطر" باراني است. - ایران

گزارشي از نحوه فعاليت ستاد استهلال دفتر مقام معظم رهبري

2010-09-08T13:03:19Z

خبرگزاري فارس: استهلال ماه نو، فقط مختص به رمضان و شوال نيست. جالب است بدانيد كه اين كار براي تمام ماه‌هاي قمري انجام مي‌شود! هم بنا بر جنبه‌ شرعي و هم از نظر اهميت زمان آغاز هر ماه قمري و هم از حيث دستاوردهاي علمي آن، اين عمل هر ماه و مستمراً تكرار مي‌شود. - ایران

بورس ايران قبل از چشم‌انداز 1404 رتبه نخست منطقه را كسب مي‌كند

2010-09-08T13:03:19Z

خبرگزاري فارس: رئيس سازمان خصوصي سازي با بيان اينكه بورس ايران در سند چشم‎انداز 20 ساله كشور بايد به رتبه نخست بورسهاي منطقه دست يابد، اظهار داشت: پيش‌بيني مي‌شود قبل از افق چشم‌انداز و طي 4 يا 5 سال آينده به اين هدف دست خواهيم يافت. - ایران

تصاوير كيفي كه شاه قبل از فرار در رولز رويزش جا گذاشت

2010-09-08T13:03:19Z

خبرگزاري فارس: در صندوق عقب خودروي "رولز رويس " شاه مخلوع باز شد و برگ‌هايي از اسناد متعلق به "نامه‌ خداحافظي شاه مخلوع اواخر دي‌ماه 1357 براي درباريان " و "نامه‌ امراي دربار " كه مشكلات شخصي خود را براي شاه مخلوع نوشته بودند، نمايش داده شد. - ایران

تشكيل ‌جلسه استاني ‌هيئت دولت در ‌تهران بدون حضور قاليباف

2010-09-08T13:03:19Z

خبرگزاري فارس: محمدباقر قاليباف شهردار تهران در جلسه استاني هيئت دولت در تهران حضور نداشت. - ایران

ضرغامي: همه جريانات سياسي در خط نظام مورد احترام رسانه ملي هستند

2010-09-08T13:03:19Z

خبرگزاري فارس: ضرغامي به رويكرد صداوسيما در استفاده از نخبگان و صاحب نظران حوزه‌هاي مختلف اشاره و كرد و گفت: همه جريانات سياسي در خط نظام مورد احترام رسانه ملي بوده و ما به همه آنها فرصت مناسب براي بيان ديدگاه‌ها داده‌ايم و اين رويه ادامه دارد. - ایران

نتايج نهايي آزمون سراسري از ساعت 23 امشب در سايت سازمان سنجش قرار مي‌گيرد

2010-09-08T13:03:19Z

خبرگزاري فارس: سازمان سنجش اعلام كرد كه نتايج نهايي آزمون سراسري از ساعت 23 امشب در سايت سازمان سنجش قرار مي‌گيرد. - ایران

اعضاي هيئت اجرايي اتحاديه بين المجالس مجلس مشخص شدند

2010-09-08T13:03:19Z

خبرگزاري فارس: نماينده مردم ساري در مجلس از انتخاب اعضاي هيئت اجرايي اتحاديه بين المجالس، مجلس شوراي اسلامي خبر داد. - ایران

جماعت: ورزش دچار شبكه‌هاي بزرگ رانت‌خواري و فساد است

2010-09-08T13:03:18Z

خبرگزاري فارس: مدير اداره كل ورزشي خبرگزاري فارس گفت: ورزش دچار شبكه‌هاي بزرگ رانت‌خواري و فساد گسترده شده است. - ایران

كارگروه ملي خانواده مجدداً فعاليت خود را آغاز كرد

2010-09-08T13:03:18Z

خبرگزاري فارس: معاون طرح و برنامه مركز امور زنان و خانواده رياست جمهوري با بيان اينكه كارگروه ملي خانواده به طور مجدد فعاليت خود را آغاز كرده است، ‌گفت: اين كارگروه به منظور تحقق برنامه‌هاي اجرايي در برنامه پنجم توسعه، 53 مصوبه داشت كه 12 مصوبه آن در حوزه اشتغال و كسب و كار زنان است. - ایران

شورای دولت امانی؛ هسته مجلس شورای ملی در افغانستان

BBC Persian — 2010-09-08T12:53:08Z

ایوب آروین

بی‌بی‌سی

مجلس شورای ملی (مجلس نمایندگان) برای نخستین بار در افغانستان توسط امان‌الله خان، مطابق برنامه‌های جنبش مشروطیت پایه‌گذاری شد.

امان‌الله خان که خود عضو جنبش مشروطیت بود، پس از به قدرت رسیدن و اعلام استقلال کشور (۲۸ اسد/مرداد ۱۲۹۸)، در ۲۴ سنبله (شهریور) ۱۲۹۹ دست به تشکیل مجلس زد.

هدف اصلی جنبش مشروطیت در کشور "تفکیک قوا" بود که تا حدی برگرفته از اندیشه‌های سید جمال‌الدین افغانی و تحت تاثیر موفقیت جنبش مشروطیت در ایران و برقرار نظام "جمهوری" در ترکیه بود.

مفظرالدین شاه قاجار در ایران با امضای فرمان مشروطیت در سال ۱۲۸۵ خورشیدی، دستور تشکیل شورای ملی را صادر کرد و ترکیه، که افغانستان با آن کشور روابط نزدیکی داشت، از سال ۱۹۲۱ میلادی دارای نظام جمهوری بود.

امان‌الله خان خود که خود هم مردی تجددطلب بود، شورای دولت را عمدتا به خواست مشروطیت‌طلبان و پیروی از کشورهای غربی تشکیل کرد. شاه تلاش کرد که با تشکیل این شورا، از یک سو به پیشرفتی نایل آید و از سوی دیگر به شیوه حکومت‌داری در کشور تغییراتی وارد کند.

اختناق حاکم بر کشور از چهار دهه پیش از دوره امانی، نارضایی شدیدی را در میان مردم، به ویژه مشروطیت طلبان به وجود آورده بود. مردم که از امیر عبدالرحمان خان و امیر حبیب‌الله خان خاطره خوشی نداشتند، امیدوار بودند که امان الله خان دست به تغییراتی بزند.

عبدالحمید مبارز، پژوهشگر و روزنامه‌نگار می‌گوید که این شورا ابتدا "دارالشورا"، "مجلس اعیان" و "مجلس شورای خاص" نامیده می‌شد و بعد "مجلس شورای دولت" نامگذاری شد.

این مجلس مطابق تعریف پارلمان مدرن، نبود و بیشتر جنبه تشریفاتی داشت؛ اعضای آن همه انتصابی بودند. اما ایجاد آن تلاشی شمرده می‌شد برای آغاز روند برقراری مشروطیت در کشور که جنبش مشروطیت سال‌ها برای آن پای فشرده و حتی قربانی داده بود.

هر چند در ماده ۴۱ قانون اساسی مصوب ۱۳۰۱ خورشیدی نیمی از اعضای شورای ۵۰ نفری دولت، انتصابی و به عنوان "اعضای طبیعی" و نیمی دیگر "اعضای منتخبه" که از سوی "اهالی معین و مقرر" می‌شوند، مشخص شدند. ولی در واقع هیچ انتخاباتی در کار نبود و همه اعضای منتخب شورا توسط ماموران محلی دولت و از میان خود آن‌ها به عنوان نماینده مردم برگزیده می‌شدند.

اشرف رسولی، پژوهشگر و حقوقدان که کتابی در باره پارلمان افغانستان نوشته، می‌گوید که امان‌الله خان مجلس شورای دولت را برای تحقق اهداف جنبش مشروطیت و تفکیک قوا در کشور تشکیل کرد. به گفته آقای رسولی، موضوع تفکیک قوا در "نظامنامه تشکیلات اساسی دولت" مصوب ۱۳۰۱ مطرح شده که در آن به تشکیل شورای دولت و اختیارات آن هم اشاره شده است.

اختیارات شورا

اختیارات این شورا بر اساس قانون اساسی ۱۳۰۱ عمدتاً شامل ارائه "پیشنهاد راجع به ترقی و توسعه صنعت، تجارت، زراعت و معارف، اصلاح امور، بررسی لایحه‌های قانونی و ارائه آن به مجلس وزرا، بررسی بودجه، تعدیل و تفسیر قانون اساسی و بررسی معاهدات بین‌المللی که افغانستان به آن‌ها می‌پیوست"، بوده است.

امان‌الله خان با بازگشت از سفر معروف و طولانی‌اش به اروپا، شوروی سابق، ترکیه و ایران، طرح تازه‌ای را برای تشکیل شورایی جدید در اجلاس بزرگ سران قبایل (پنجم تا هفتم سنبله/شهریور ۱۳۰۷) مطرح کرد.

در این نشست هزار نفری تشکیل شورای منتخب ۱۵۰ عضوی به تصویب رسید و در متممی که به قانون اساسی افزوده شد، بر تبدیلی شورای دولت به "شورای ملی" و سازماندهی فعالیت‌های آن در چهارچوب قانونی جداگانه تاکید شد.

این قانون هم در همین اجلاس سران قبایل در پغمان، حومه شمال غربی کابل، با عنوان "نظامنامه انتخابات شورای ملی" به تصویب رسید و در آن مقرر شد که همه اعضای شورای ملی از سوی مردم به گونه مستقیم برای یک دوره سه ساله انتخاب شوند.

این قانون نداشتن ماموریت رسمی در دولت، داشتن توانایی خواندن و نوشتن برای اعضای شورای ملی را شرط گذاشت و سن آنها را از ۲۰ تا ۷۰ سالگی تعیین کرد.

امان‌الله خان در جرگه پغمان پیشنهاد کرد که اعضای این جرگه، اعضای مجلس شورای ملی را از میان خود برگزینند، اما اعضای جرگه آن را نپذیرفتند و بعد زمینه برگزاری انتخابات هم هرگز فراهم نشد. به همین دلیل، در دوره امانی آن چه که به عنوان شورا وجود داشت، همان شورای دولت بود که برای چند سالی فعالیت داشت.

شورا چه قوانینی را تصویب کرد؟

این شورا اجلاس خود را در داخل ارگ (کاخ سلطنتی) برگزار می‌کرد و همه اعضای آن به دستور دولت لباس متحدالشکل می‌پوشیدند و راس ساعت هشت دفتر حضور و غیاب را امضا می‌کردند. آن‌ها در اجلاس خود در چوکی‌هایی (صندلی‌هایی) که در داخل یکی از تالارهای شمالی ارگ در مقابل هم گذاشته شده بودند، می‌نشستند.

عبدالحمید مبارز می‌گوید که گروهی از متخصصان ترکی در بررسی لایحه‌های قانونی به اعضای شورای دولت مشورت می‌داد. جمال پاشا و بدری بیگ از افراد عمده این گروه بودند.

همچنین میر غلام‌محمد غبار، تاریخ‌ نویس مشهور افغانستان در کتاب افغانستان در مسیر تاریخ نوشته که افراد معدودی مانند فیض‌محمد‌خان ناصری و سعدالدین خان هم در این شورا عضویت داشتند که از "روشنفکران" دوره خود شمرده می‌شدند. حضور آن‌ها در شورا به بهبود کار کمک می‌کرد.

اعضای شورای دولت امانی، عمدتا در باره قوانینی مذاکره می‌کردند که بدون تصویب مجلس وزرا و امضای شاه جنبه اجرایی نمی‌یافتند. آقای مبارز، می‌گوید که "شورای دولت لوایح قانونی را تصویب نمی‌کرد، بلکه تدقیق می‌کرد و بعد برای تصویب به مجلس وزرا می‌فرستاد. مجلس وزرا آن را برای توشیح (امضا) به شاه ارائه می‌کرد و بعد از توشیح شاه نافذ می‌شد."

در آغاز تصویب و اجرایی شدن این قانون‌ها، که در آن زمان به آن‌ها "نظامنامه" گفته می‌شد، به وسیله اطلاعیه‌های دولتی به اطلاع عموم می‌رسید، ولی بعدتر نشریه معروف "امان افغان" به انتشار این "نظامنامه‌ها" اختصاص یافت. زمانی که شمار این قوانین افزایش یافت، دولت تصمیم گرفت که آن‌ها را به صورت مستقل منتشر کند.

اشرف رسولی می‌گوید که شورای دولت نزدیک به صد قانون را به شیوه مرسوم آن زمان تصویب کرد. او می‌گوید که برخی از آن‌ها در آن زمان جنبه کاربردی خوبی داشتند و تشکیلات اساسی دولت، قانون‌های مطبوعات، جزای عمومی، مامورین دولت، خدمت سربازی، دادگاه‌ها، آموزش و پرورش و زندان‌ها از مهم‌ترین آن‌ها هستند.

شماری از قانون‌هایی که در این شورا تصویب شد، حاوی موضوع‌های ساده‌ای مانند نکاح، القاب رسمی، ساختمان‌های دولتی، پرورش یتیمان و مدارس خانگی، راهنمای پست، پوشیدن لباس رسمی و غیررسمی بودند.

اما برخی از قانون‌های مصوب دوره امانی تا حدود زیادی ادامه اندیشه‌های استبدادی و تبعیض نژادی پدر و پدر بزرگش (حبیب‌الله خان و عبدالرحمان خان) دانسته می‌شود. "نظامنامه ناقلین به سمت قطغن" که برای انتقال قبایل پشتون از جنوب به شمال کشور تصویب شده بود، یکی از این قوانین است. در این قانون توزیع زمین در شمال کشور به آن‌ها مشخص شده است.

قطغن قبل از اجرایی شدن تقسیمات اداری سال 1343 خورشیدی، ولایتی بود که عمدتاً شامل ولایت‌های قندوز، بغلان و تخار کنونی می‌شد.

قانون ناقلین یکی از جنجال برانگیزترین مصوبات شورا و دولت امانی است که بر اساس آن مناطق زیادی در شمال کشور به ملکیت قبایل پشتون درآمد. اشرف رسولی می‌گوید تصویب این قانون "به ضرر کشور" بود که هم در زمان امان‌الله خان و هم پس از آن در زمان محمد نادر شاه و پسرش محمد ظاهر شاه، به گونه گسترده‌ای به اجرا گذاشته شد و دولت حتی فراتر از آن هم عمل کرد.

آقای رسولی گفت: "نظامنامه ناقلین تبعیض‌آمیز بود، به دلیل این که شکی نیست که در قطغن به حد کافی مردمی بودند که محتاج زمین بودند و به آنها باید زمین توزیع می‌شد. اما بدون این که حق آنها در نظر گرفته شود، کسانی از جنوب که در زمان پدر امان‌الله خان مصدر خدماتی شده بودند، به پاس خدمات آن‌ها به عنوان ناقل به آنها در قطغن زمین داده می‌شد و این زمین ها حد و اندازه ‌ای نداشت."

به گفته این پژوهشگر، کسانی بودند که بر اساس همین قانون به عنوان نماینده یک قبیله از امان‌الله خان درخواست زمین در شمال کشور می‌کردند و هزاران جریب زمین به آنها داده می‌شد، ولی این موضوع بعدها "عقده ‌های ساکنان اصلی" این مناطق را در برابر "تازه واردها" برانگیخت.

قانون ناقلین هر چند تا حال به طور مستقیم توسط هیچ مرجع و قانونی لغو نشده است، اما به گفته آقای رسولی، قوانین و مقرراتی که در زمان ریاست جمهوری محمد داوود و حاکمیت حزب دموکراتیک خلق در زمینه اصلاحات ارضی به تصویب رسیدند، آن را به گونه غیرمستقیم لغو کرده ‌اند.

برخی به این نظرند که شورای که در زمان امان‌الله خان تشکیل شد، بلافاصله پس از فرمانروایی عبدالرحمان خان و حبیب‌الله خان به میان آمده بود. به همین دلیل، هنوز هم افرادی در دولت امانی و شورای دولت او بودند که معتقد به اصلاحات امانی نبودند. تصویب برخی قانون‌های مغایر اصلاحات امانی در زمان او هم خیلی عجیب نیست.

واکنش‌ها به قوانین مصوب شورای دولت

گذشته از جنجال‌هایی که بر سر این قوانین به میان آمد، واکنش‌ها در کل به تصویب قوانین دوره امانی در آن زمان یکدست نبود و حتی برخی از محافظه‌کاران به مخالفت با این قوانین برخاستند. مخالفان قوانین دوره امانی می‌گفتند که امان‌الله خان از قرآن دور شده و از خود قانون و نظامنامه می‌سازد.

جدی‌ترین مخالفت علیه قانونگذاری شورا و دولت امانی در سال ۱۳۰۴ خورشیدی در منطقه‌ای موسوم به "منگل" در ولایت پکتیا، در جنوب شرق افغانستان از سوی گروهی از قبایل به رهبری یک روحانی به نام ملا عبدالله معروف به "ملای لنگ" صورت گرفت.

ظاهر طنین، روزنامه‌نگار و پژوهشگر در کتاب افغانستان در قرن بیستم نوشته که این ملا "در دستی قرآن و در دستی دیگر قانون جزا، از مردم می‌پرسید که کدام یک را قبول دارند." به این ترتیب شمار زیادی از کسانی که از ماهیت قانون آگاهی کافی نداشتند، علیه قوانین امانی دست به شورش زدند.

با این همه، اهمیت شورای دولت امانی و تلاش آن برای قانونمند کردن امور کشور، با توجه به وضعیت سیاسی و اجتماعی افغانستان در هشتاد سال پیش مشخص است.

پیش از به قدرت رسیدن امان‌الله خان، به گفته عبدالحمید مبارز، "رژیم‌های استبدادی و شخصی" حکومت می‌کردند و در راس آنها عبدالرحمان خان و پسرش حبیب‌الله خان قرار داشتند. آقای مبارز می‌گوید در زمان این دو امیر، نه کابینه‌ای وجود داشت و نه شورایی، تنها پادشاه بود که تصمیم می‌گرفت.

آقای مبارز تشکیل شورای دولت امانی را "آغازی" می‌داند برای شیوه جدید حکومتداری که در آن کثرت گرایی سیاسی و حاکمیت قانون وجود دارد. "این آغاز کار تشکیلاتی نو بود. این بار اول بود که به عوض این که شاه تصمیم بگیرد، یک شورای دولتی تصمیم می‌گرفت. عوض این که حرف شاه قانون باشد، قانون تصویب و تطبیق می‌شد."

اشرف رسولی می‌گوید که شماری از اعضای جنبش مشروطیت هم در این شورا عضویت داشتند و آنها برای برقراری مشروطیت کامل در کشور تلاش می‌کردند. آقای رسولی گفت: "به دلیل این که در این شورا عده‌ای از مشروطه‌خواهان عضویت داشتند، این شورا صد در صد زیر تاثیر دربار نبود و آنها می‌توانستند حرف خود را بگویند و مطابق صلاحیتی که به آن‌ها داده شده بود، عمل کنند."

حالا نود و یک سال پس از تشکیل نخستین مجلس، افغانستان تجربه‌های زیادی برای تشکیل و مدیریت مجالس قانونگذاری اندوخته است. هر چند این کشور در این مدت نابه‌هنجاری‌های زیادی را پشت سر گذاشته است، اما تجربه پنج دهه پارلمان در نیمه اول سده جاری خورشیدی و پنج سال اخیر، سرمایه مهمی برای پارلمان آینده این کشور شمرده می‌شود.

'بچه بازی'؛ بدفتاری جنسی با کودکان افغان

BBC Persian — 2010-09-08T12:53:08Z

رستم قابل

بی بی سی

ساعت بعد از نیمه شب را نشان می دهد و من در یک مراسم عروسی در یکی از محلات دورافتاده در شمال افغانستان هستم.

این عمل که در افغانستان به آن "بچه بازی" می گویند، از سنتهای دیرینه است.

'انتخاب دیگری نداشتم'

من چندین ماه بدنبال یافتن یکی از این "بچه ها" بودم تا از تجارب و زندگی خود برایم بگوید.

فرید می گوید: "من زمانی که ده سال داشتم و پدرم مرد، به رقصیدن در مراسم عروسی شروع کردم."

انکار مقامات

تا حالا تلاشهای اندکی از سوی مقامات افغان صورت گرفته است تا از "بچه بازی" جلوگیری کنند.

محمد ابراهیم، معاون پلیس ولایت جوزجان، تکذیب می کند که "بچه بازی" هنوز ادامه دارد.

او می گوید: "ما در چهار یا پنج سال اخیر، هیچ مورد بچه بازی نداشته ایم. این سنت دیگر اینجا وجود ندارد."

او می گوید: "اگر ما کسی را پیدا کنیم که این سنت را ادامه می دهد، مجازات خواهد شد."

او می افزاید: "مقامات حتی از پذیرفتن اینکه این پدیده هنوز وجود دارد، می شرمند."

در حال گسترش؟

کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، یکی از انگشت شمار نهادهایی است که تلاش کرده علیه این پدیده اقدام کند.

او مرا به خیابان نزدیک دفتر کارش برد تا نشان بدهد که حفاظت از کودکان در افغانستان تا چه اندازه دشوار است.

'همین و بس'

مراد مرد چهل ساله ای است که از نگه داشتن سه "پسر بچه" افتخار می کند.

مراد از وظیفه ای که دارد راضی است و می گوید که به این بچه ها پول کافی می دهد.

مراد می گوید که او هرگز با "بچه هایش" هم بستر نشده است، اما می پذیرد که گاهی آنها را در آغوش می گیرد و می بوسد.

من به او گفتم که بسیاری از مردم فکر می کنند، این کار بدی است.

به من گفت: "بعضی مردم سگ جنگی را دوست دارند، بعضی مرغ جنگی را. هر کسی یک شوقی دارد، علاقه من هم بچه بازی است."

پس از این رو، "بچه بازی" ادامه خواهد یافت.

عکس: مبارزات انتخاباتی افغانستان

BBC Persian — 2010-09-08T12:53:08Z

جواد جلالی

عکاس

انتقاد معاون پیشین کرزی از طرح مذاکره با طالبان

BBC Persian — 2010-09-08T12:53:08Z

معاون سابق رئیس جمهوری افغانستان از برنامه دولت این کشور برای مذاکره با طالبان به شدت انتقاد کرده است.

احمد ضیا مسعود که در نهمین مراسم یادبود از احمد شاه مسعود، فرمانده فقید مجاهدین در کابل صحبت می کرد، حکومت افغانستان در زمینه حل مشکلات جاری در این کشور را "ناتوان" خواند.

آقای مسعود گفت: "طالبان بخاطر منافع پاکستان در افغانستان جنگ می کنند. شنیده می شود که می خواهیم با طالبان تفاهم سیاسی داشته باشیم. آیا ما می خواهیم با گروه های مزدوری که از یک حکومت همسایه ما به خاطر منافع آنها جنگ می کنند، وارد تفاهم سیاسی شویم؟"

او افزود: "وقتی پاکستانی ها خود می گویند که طالبان بدون اراده ما نمی توانند با حکومت افغانستان وارد تفاهم سیاسی شوند، معلوم است که این گروه، یک گروه مزدور است."

آقای مسعود تاکید کرد که مذاکره با طالبان، بدون تفاهم با پاکستان، به نتیجه ای نخواهد رسید.

حذف مجاهدین؟

شماری دیگر از رهبران پیشین جهادی افغانستان نیز که در این مراسم حضور داشتند، از برنامه های دولت افغانستان در زمینه تامین امنیت در این کشور انتقاد کردند.

این افراد، از جمله، عبدالله عبدالله، رهبر اپوزیسیون سیاسی حکومت به رهبری حامد کرزی، و عبدالرب رسول سیاف، از رهبران سابق جهادی و عضو مجلس نمایندگان افغانستان، حکومت این کشور را به بی توجهی و حذف مجاهدین در صحنه قدرت متهم کردند.

رهبران سابق جهادی باور دارند که "کنار زدن" آنها از قدرت سیاسی، باعث بدتر شدن وضعیت امنیتی و سیاسی در افغانستان شده است.

رهبران پیشین جهادی افغانستان، به دنبال تشکیل حکومت موقت در این کشور پس از فروپاشی رژیم طالبان در اواخر 2001 میلادی، بیشتر کرسی های مهم دولتی را در اختیار داشتند.

اما حضور آنها در کابینه افغانستان آرام آرام و بدنبال نخستین انتخابات ریاست جمهوری کمرنگ شد.

با این حال، مقامات حکومتی افغانستان استدلال می کنند که هنوز پست های مهمی چون معاونان ریاست جمهوری و شماری از وزارتخانه های این کشور، در اختیار مجاهدین است.

بخش اعظمی از فرماندهان سابق جهادی افغانستان نیز از طریق نخستین انتخابات پارلمانی این کشور، وارد مجلس نمایندگان شدند.

اما نارضایتی این افراد نسبت به حکومت به رهبری حامد کرزی، همواره رو به افزایش بوده است.